Trekvogelpad: Hoenderloo – Loenen – ⭐⭐⭐⭐

Vandaag wandel ik het deel van het Trekvogelpad tussen Hoenderloo en Loenen. Ik heb fijne herinneringen aan vakanties in Hoenderloo. Veel plekken waar ik langs kom zijn nog herkenbaar van vroeger.

Hoenderloo in mijn herinnering

Mijn wandeling start bij de bushalte Centrum in Hoenderloo, waar ik de vorige keer geëindigd ben. Vanaf daar loop ik eerst richting de route. Ik wandel langs een weide met paarden met aan de horizon een wit kerkje. Bij het kerkje moet ik even opletten, want ook het Marskramerpad (LAW3) komt hier langs.

De route leidt me verder het dorp in en ik neem een korte pauze bij het bekende IJs van Co. Ik kan me van vroeger herinneren dat we hier weleens een softijsje hebben gehaald. Helaas is het nog dicht om 7 uur ’s ochtends. Het park aan de overkant was in mijn herinnering veel groter. Ik was zelf dan ook een stuk kleiner.

Ik loop Hoenderloo uit langs de bosrand. Al gauw mag ik toch het bos in vlakbij vakantiepark de Miggelenberg. Dit is het park waar we vroeger verbleven. Aan dit park heb ik mooie herinneringen, zoals badmintonnen met mijn vader en dat de shuttle in de boom bleef hangen en daarna ook de bezem waarmee hij de shuttle uit de boom wilde vissen 😂.

Ik bezoek niet het vakantiepark maar wandel er alleen omheen. Ik herken zowaar het pad achter het park langs. Ook hier heb ik een leuke anekdote over:

Ik deed met mijn ouders een wandeling in het bos (volgens mij de blauwe paaltjes route) en dat vond ik toen al erg leuk. Een week later dacht ik in een overmoedige bui zelf de route te kunnen wandelen, maar ik raakte hopeloos verdwaald ergens achter het park. In paniektoestand en in tranen ben ik uiteindelijk toch terug naar het huisje gerend, via het pad waar ik nu ben. Zo’n bos is best groot als je klein bent.

Andere wandelgids over dezelfde regio

De route gaat verder over brede zandpaden en boslanen richting een doorgaande weg (alweer herkenbaar van vroeger).

Natuurgebieden Schenkenshul en Hoeve Delle

Aan de overkant van de weg kom ik bij een mooie open vlakte genaamd Schenkenshul. Dit natuurgebied is nieuw voor mij. Een fijne afwisseling in de tot nu toe vrij eentonige wandeling.

Ik loop dwars over de grasvlakte en duik aan de andere kant het bos weer in. Na een heel stuk door het bos, dient de volgende doorgaande weg zich aan, met aan de overkant een wegrestaurant. Dat komt mooi uit, want ik moet nodig naar de wc. Ik neem daar een welverdiende pauze met koffie en gebak.

Ik ga de A50 over en meteen na de brug moet ik volgens het routeboekje linksaf natuurgebied de Hoeve Delle in. Ik zie echter geen markering. Waarschijnlijk is de route hier aangepast. Ik besluit om toch de oude route te volgen en dat is een goede beslissing. Wat een leuk paadje! Niet veel later kom ik de markering weer tegen. De nieuwe route zou me met een grote bocht om het natuurgebied hebben gestuurd.

Loenense watervallen

Even later kom ik bij de Vrijenberger Spreng. Deze spreng volg ik een hele tijd tot aan de kleine Loenense waterval. Deze waterval en de grote versie ken ik ook nog van vroeger.

Met zicht op de waterval neem ik nogmaals een pauze. Schattige goudhaantjes vliegen razendsnel van boom naar boom. Ze zijn te vlug om er een foto van te maken.

Goudhaan
De goudhaan (of liever goudhaantje) is het allerkleinste vogeltje van Nederland. Het vogeltje is ong. 9 cm groot. De vogel heeft een grijs-groen lijfje met een zwarte kam waar een felgele streep doorheen loopt. Zijn neef de vuurgoudhaan heeft een feloranje streep, deze vogel is een stuk zeldzamer dan het goudhaantje.

Goudhaantjes houden vooral van naaldbossen, maar komen ook wel in parken en soms in tuinen voor. In de zomer leven ze in groepjes hoog in de boomtoppen en in de winter komen ze meer naar beneden en zul je ze vaker tegenkomen.

Goudhaantjes broeden van april tot juni, met twee legsels per jaar van 7 tot 13 eieren.



Bron: Vogelbescherming

Goudhaantjes zijn niet de enige vogels die ik ben tegengekomen tijdens deze wandeling. Hieronder zie je de checklist van alle vogels die ik heb gezien.

Ik steek de Vrijenberger spreng over en loop nietsvermoedend door, maar ik heb een markering over het hoofd gezien. Ik loop straal de verkeerde kant op en heb bijna een cirkel gemaakt. Net op tijd realiseer ik me dat het niet klopt. Anders had ik twee keer hetzelfde deel langs de Vrijenberger Spreng gelopen. Ik kan 35 jaar later nog steeds verdwalen in het bos! Gelukkig is Google maps mijn redder in nood 😄.

Eenmaal terug op de route passeer ik de grote Loenense waterval. Ik vind de kleine iets mooier, misschien omdat er minder andere mensen zijn en het dieper in het bos ligt.

Net voor Loenen wandel ik nog over een leuk kronkelpaadje, het laatste stukje door het bos.

De route gaat niet door Loenen heen, maar blijft aan de rand. Daar kom ik nog een klompenpad tegen: het Loenense Enkenpad. Ikzelf loop wel Loenen in, het is mooi geweest voor vandaag. Bij bushalte Centrum neem ik de bus terug naar huis.

Eindoordeel

Meer prachtige boswandelingen

Ik vind het heerlijk om in het bos te wandelen. Onderstaande boswandelingen waren de mooiste die ik tot nu toe heb gedaan.

_{ColourFlux Studio maakt gebruik van zogenaamde affiliate links. Als je een product koopt via de link in een advertentie, ontvangt ColourFlux Studio een klein bedrag. Er zijn geen extra kosten aan verbonden voor de koper.}

Terug naar Blog.